Aktuality

  8. júna 2018 sa uskutoční v Tume pri Łęczyci slávnosť odovzdania Ceny Benedikta Poliaka vynikajúcim poľským a zahraničným vedcom, ktorú organizuje poľské oddelenie The Explorers Club.

  Pred sedemdesiatimi rokmi bol vo väzení na Rakowieckej ulici vo Varšave zavraždený Witold Pilecki, poľský dôstojník, aktivista Poľského podzemného štátu, jediný dobrovoľný väzeň nemeckého nacistického koncentračného tábora Auschwitz a autor tzv. Pileckého správ.   Witold Pilecki pôsobil v Armii Krajowej a zúčastnil sa na Varšavskom povstaní. Po vojne pokračoval v aktivitách v prospech slobodného Poľska – v roku 1947 ho zatkli a mučili príslušníci sovietskych jednotiek, napokon bol v roku 1948 odsúdený a popravený. Keď Poľsko získalo nezávislosť, Najvyšší súd ho v roku 1990 rehabilitoval, bol vymenovaný za plukovníka a vyznamenaný Radom bieleho orla. Britský historik prof. Michael Foot zaradil Pileckého medzi šiestich najodvážnejších ľudí odbojového hnutia druhej svetovej vojny.   Witold Pilecki predostrel predstaviteľom Poľského podzemného štátu nápad, ako sa dostane do nemeckého nacistického a vyhladzovacieho tábora Auschwitz-Birkenau. Pileckého úlohou bolo získať informácie o podmienkach, ktoré panovali v tábore, a odovzdať a predstaviť ich svetu mimo tábora. Okrem toho zorganizoval Zväz vojenských organizácií, ktorý mal pripraviť povstanie a vyslobodenie tábora. Po úteku z Auwchwitz napísal správy dokumentujúce nacistické zločiny Nemecka, ktorých bol svedkom. Tieto správy odovzdal spojencom a okrem správ Jana Karského sú prvým zdrojom, ktorý informoval svet o holokauste.   „Čo môže ľudstvo povedať dnes – presne to ľudstvo, ktoré chce zaznamenať pokrok kultúry, a pritom 20. storočie vyvyšuje do popredia, čím pokoruje ostatné storočia. Môžeme sa vôbec my, ľudia 20. storočia, pozrieť do tváre tým, čo žili kedysi dávno a – celkom absurdne – dokazovať našu nadradenosť, keď práve za našich čias ozbrojené masy neničia nepriateľské vojsko, ale celé národy, bezbranné komunity, a používajú najnovšie vymoženosti techniky,“ takto kapitán Pilecki v správe z roku 1945 popisoval pobyt v koncentračnom tábore KL Auschwitz-Birkenau.   Michael Schudrich, hlavný rabín Poľska, sa takto vyslovil o hrdinských činoch Witolda Pileckého: „Je to príklad nepredstaviteľného dobra v dobe nepredstaviteľného zla. Existuje čoraz viac dôkazov na to, ako Poliaci pomáhali Židom počas holokaustu a zaplatili za to vlastným životom. Treba nasledovať príklad takýchto ľudí, ako je Pilecki, všade tam, kde sa dnes deje zlo.“   Tlačový odbor Ministerstvo zahraničných vecí   ---   70. rocznica śmierci Rotmistrza Witolda Pileckiego Siedemdziesiąt lat temu, w więzieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie, został zamordowany Witold Pilecki – polski oficer, działacz Polskiego Państwa Podziemnego, jedyny dobrowolny więzień niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz, autor tzw. Raportów Pileckiego. Witold Pilecki służył w Armii Krajowej i brał udział w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie kontynuował działalność na rzecz wolnej Polski – w 1947 roku aresztowany i torturowany przez sowieckie władze, został osądzony i stracony w 1948 roku. Po odzyskaniu przez Polskę niezależności został zrehabilitowany wyrokiem Sądu Najwyższego z 1990 roku, mianowany pułkownikiem oraz odznaczony Orderem Orła Białego. Brytyjski historyk prof. Michael Foot zaliczył Pileckiego do sześciu najodważniejszych ludzi ruchu oporu II wojny światowej. Witold Pilecki zgłosił władzom polskiego Państwa Podziemnego pomysł przedostania się do niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego i zagłady Auschwitz-Birkenau. Zadaniem Pileckiego było gromadzenie informacji na temat warunków panujących w obozie i przesyłanie ich na zewnątrz. Ponadto zorganizował tam Związek Organizacji Wojskowych, który miał przygotować powstanie i wyzwolenie obozu. Po ucieczce z Auschwitz stworzył raporty dokumentujące zbrodnie nazistowskich Niemiec, których był świadkiem. Raporty przekazano aliantom i obok działalności Jana Karskiego stanowią pierwsze źródło na temat Holokaustu na świecie.  - Co może powiedzieć ludzkość dziś, ta ludzkość, która chce dowieść postępu kultury, a XX wiek postawić znacznie wyżej od wieków przeszłych. Czy w ogóle my, ludzie XX wieku, możemy spojrzeć w twarze tych, co żyli kiedyś i – śmieszna rzecz – dowodzić naszej wyższości, kiedy za naszych czasów zbrojna masa niszczy nie wrogie sobie wojsko, lecz całe narody, bezbronne społeczeństwa, stosując najnowsze zdobycze techniki – tak Rotmistrz Pilecki w raporcie z 1945 roku, opisywał pobyt w obozie koncentracyjnym KL Auschwitz-Birkenau.   Michael Schudrich, Naczelny Rabin Polski powiedział o bohaterskich czynach Witolda Pileckiego: - To przykład niewyobrażalnego dobra w czasach niewyobrażalnego zła. Jest coraz więcej dowodów na to, jak Polacy pomagali Żydom w czasie Holocaustu i płacili za to własnym życiem. Trzeba iść za przykładem takich ludzi jak Pilecki wszędzie tam, gdzie dzisiaj dzieje się zło.     Biuro Rzecznika Prasowego MSZ  

  Poľský inštitút v Bratislave a redakcia periodika Monitor Polonijny pozývajú deti a mládež, aby sa zúčastnili výtvarnej súťaže s názvom Nezávislá očami detí.   Tento rok Poliaci a Poľsko oslavujú 100. výročie znovuzískania nezávislosti. Na jeseň 1918 sa Poľsko po 123 rokoch neslobody vrátilo na mapu Európy a sveta. Deň 11. november je v Poľsku Národným sviatkom nezávislosti. Spomíname si na našich predkov, ktorí bojovaním a prácou znovuzískali pre Poľsko nezávislosť. Spomienka na nezávislosť nemá len podobu oficiálnych osláv – kladenia vencov, vypočutia si hymny či zapálenia sviečok. Patria k tomu aj súťaže, koncerty a radostné udalosti.   Chceli by sme sa dozvedieť, ako si dnes predstavujete nezávislosť, nezávislé Poľsko a slobodných Poliakov. Čo to pre vás znamená? Spája sa vám to skôr s postavami, symbolmi alebo udalosťami? Čo je pre vás dôležitejšie – fakty, legendy alebo anekdoty? Čo má väčší význam – boj, výstavba, práca, alebo veda, vynálezy či kultúra alebo umenie? Ako sa dá predstaviť nezávislosť a sloboda na papieri alebo s použitím plastelíny, farby, lepidla alebo farebného papiera či počítačovej grafiky?   Pozývame vás, aby ste sa zúčastnili výtvarnej súťaže pod heslom Nezávislé Poľsko očami detí. Vytvorte svoju víziu nezávislosti, nezávislého Poľska a slobodných Poliakov!   Súťažné práce môžete pripraviť ľubovoľnou technikou – môže to byť kresba, grafika, koláž, komiks či socha alebo priestorová konštrukcia. Vodové či temperové farby, ceruzky, farebný papier, plastelína – výber materiálu je na vás. Ak sa rozhodnete pre kresbu alebo obraz, pripravte ho vo formáte A3 alebo A4.   Čakáme na vaše práce do 8. júna 2018. Môžete ich zasielať poštou na adresu Poľský inštitút, Námestie SNP 27, 814 99, Bratislava. Môžete ich priniesť tiež osobne a nechať v knižnici u p. Teresy Lukáčovej alebo zaslať elektronicky na adresu Táto e-mailová adresa je chránená pred spamovacími robotmi. Na jej zobrazenie potrebujete mať nainštalovaný JavaScript. document.getElementById('cloaked455dc9fcfdbd5ebefa6ea2a12a1de4').innerHTML = ''; var prefix = 'ma' + 'il' + 'to'; var path = 'hr' + 'ef' + '='; var addyed455dc9fcfdbd5ebefa6ea2a12a1de4 = 'teresa.lukacova' + '@'; addyed455dc9fcfdbd5ebefa6ea2a12a1de4 = addyed455dc9fcfdbd5ebefa6ea2a12a1de4 + 'instytutpolski' + '.' + 'org'; var addy_texted455dc9fcfdbd5ebefa6ea2a12a1de4 = 'teresa.lukacova' + '@' + 'instytutpolski' + '.' + 'org';document.getElementById('cloaked455dc9fcfdbd5ebefa6ea2a12a1de4').innerHTML += ''+addy_texted455dc9fcfdbd5ebefa6ea2a12a1de4+''; .   Mená výhercov a najlepšie práce budú vyhlásené na špeciálnom stretnutí – o jeho mieste a termíne vás budeme informovať. Najlepšie práce budú vystavené verejne v júni v Neformálnej galérii Poľského inštitútu (okná od Klobučníckej ul.) Výsledky súťaže budú tiež vyhlásené na internetovej stránke Poľského inštitútu (www.polinst.sk) a v mesačníku Monitor Polonijny (www.polonia.sk), ktorý tiež predstaví víťazné práce v letnom čísle.   Na autorov ocenených prác čakajú atraktívne ceny, ktoré zabezpečil Poľský inštitútu a Monitor Polonijny. Špeciálnu cenu do súťaže venoval honorárny konzul v Liptovskom Mikuláši Tadeusz Frąckowiak – vstup pre štvorčlennú rodinu od Tatralandie.   Veríme, že sa zapojíte do účasti v súťaži Nezávislé Poľsko očami detí!

26. 5. / 9:00 – 12:00, 13:00 – 17:00, Bratislava, Poľský inštitút, Nám. SNP 27   Koncom mája sa v galérii Poľského inštitútu uskutočnia 4 zaujímavé workshopy pre deti rozličných vekových kategórií, ktoré budú zamerané na výrobu bábok (9:00 – 12:00, autorka: Beáta Zázrivcová) a tvorbu animovaného filmu (13:00 – 17:00, autori: Joanna Kożuch, Boris Šima) z detských prác inšpirovaných básňou obľúbeného detského spisovateľa Jana Brzechwu (Tańcowała igła z nitką), ktorá vznikla v medzivojnovom období. Ďalšie workshopy budú zamerané na maľbu na skle inšpirovanú vitrážou Symbol obrodeného Poľska Mieczysława Jurgielewicza (13:00 – 16:00), a napokon na vedu, fyziku a pokusy (9:00 – 12:00, workshop vedie Veda nás baví, n.o.), ktoré budú inšpirované postavou Stefana Pieńkowského, tvorcu Inštitútu experimentálnej fyziku Varšavskej univerzity. Premiéra animovaného filmu, ktorý vznikne na workshopoch a výsledky výtvarnej súťaže spolu s odovzdaním cien sa uskutočnia v júni v Kine Lumiére.   PRIHLASOVACÍ FORMULÁR: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSc9bgxX-IDEob5nqdV3e7URtHEXw8jknLXfKvo9qCVOr-SrSA/viewform    

  Ústava 3. mája 1791 bola celkom iste druhou základnou ústavou, ktorá bola napísaná a prijatá na celom svete. Za jej autorov sa považujú kráľ Stanisław II. August, veľký litovský maršalek Ignacy Potocki a o. Hugo Kołłątaj, predstaviteľ duchovenstva a filozof.   Prijatá ústava čerpala inšpiráciu z politických a spoločenských myšlienok európskeho osvietenstva a americkej ústavy z roku 1787. Tvorcovia poľskej ústavy do nej zakotvili aj to, že vláda nesmie slúžiť záujmom hŕstky ľudí, ale dobru celého národa. Dokument ústavy tvorilo 11 článkov. Prvý z nich určoval rímskokatolícke náboženstvo ako to dominantné, pričom tiež zabezpečoval slobodu vierovyznania a praktizovania príslušníkom iných náboženstiev. Piaty článok ústavy rozdeľoval moc na zákonodarnú, výkonnú  súdnu. Dvojkomorový Sejm (snem) schvaľoval zákony; výkonná moc mala byť v rukách kráľa a Stráže práv (Kráľovskej rady); súdna moc bola v rukách nezávislých súdov.   Liberum veto (ktoré umožňovalo pozastaviť prijatie zákona námietkou čo i len jedného poslanca) bolo zrušené, podobne ako niekoľko iných predtým platných prvkov parlamentného systému – odvtedy všetky rozhodnutia mali byť prijaté väčšinovým systémom hlasovania. Kráľ nemal zákonodarnú sankciu. Stál na čele Stráže práv (Kráľovskej rady), ktorej členmi boli: prímas, dvaja sekretári, plnoletý nástupca trónu, maršalek Sejmu (predseda dolnej komory parlamentu) a piati ministri určení kráľom: štátnej pokladnice, vojska, polície, zahraničných vecí a pečate. Ministri sa zodpovedali pred kráľom, ale z funkcie ich mohol odvolať iba Sejm. Na to, aby sa kráľovské rozhodnutia stali platným zákonom, museli ich podpísať jednotliví ministri, ktorí sa zároveň zodpovedali pred Sejmom. Každých 25 rokov mal zasadať Ústavný snem, aby skontroloval ústavu, a prípadne do nej zaviedol zmeny. Na základe ústavy vznikla národná armáda, a ústava zaviedla aj vládnu ochranu pre sedliakov.   Julian Ursyn Niemcewicz, ktorý bol angažovaný do prípravných prác na ústave, takto opísal výnimočný deň jej prijatia: „Ako málo je v dejinách národov takých dní, keď tisíce a tisíce ľudí, ba celý národ by sa radoval do takej veľkej miery! Takým dňom bol aj 3. máj – každý v ňom badal miznúce chmáry smršte, ktorá nami tak dlho zmietala, a na čistom nebi objavujúce sa zore našich budúcich úspechov“. Ústava 3. mája odzrkadľovala poľského ducha, ktorý umožnil poľskému národu prežiť 123 rokov rozdelenia, a následne aj dlhé komunistické represie. Napriek mnohým kontroverzným momentom, ktoré dodnes rozdeľujú historikov a publicistov, 3. máj bol štátnym sviatkom až do roku 1940. Do konca svetovej vojny a v období Poľskej ľudovej republiky bola oslava Dňa ústavy zakázaná, no toto výročie bolo každý rok zámienkou pre masové protikomunistické manifestácie. Ako potvrdzujú výskumy spoločenskej mienky, aj v súčasnosti považujú Poliaci Ústavu 3. mája ako jednu z najprelomovejších historických udalostí v dejinách Poľska.   Tlačový odbor Ministerstvo zahraničných vecí Poľskej republiky   ---   227. ROCZNICA UCHWALENIA KONSTYTUCJI 3 MAJA   Konstytucja 3 Maja 1791 roku była najprawdopodobniej drugą na świecie spisaną ustawą zasadniczą. Za jej autorów uważa się króla Stanisława II Augusta, wielkiego marszałka litewskiego Ignacego Potockiego oraz ks. Hugona Kołłątaja, duchownego i filozofa.   Uchwalona konstytucja czerpała inspirację z myśli politycznej i społecznej europejskiego Oświecenia oraz amerykańskiej konstytucji z 1787 roku. Twórcy polskiej ustawy zasadniczej uznawali, że rząd musi służyć nie interesom nielicznych, ale dobru całego narodu. Na dokument składało się 11 artykułów. Pierwszy z nich określał religię rzymskokatolicką jako dominującą, zapewniając jednocześnie wolność wyznania i praktyk wyznawcom innych religii. Artykuł V Konstytucji dzielił władzę na ustawodawczą, wykonawczą i sądową. Dwuizbowy Sejm uchwalał prawa; władza wykonawcza miała być w rękach króla i Straży Praw; sądownicza była w ręku niezawisłych sądów.   Liberum veto (umożliwiające wstrzymanie uchwalenia ustawy przez sprzeciw choćby jednego posła) zostało zniesione, podobnie jak kilka innych wcześniej obowiązujących elementów systemu parlamentarnego – odtąd wszystkie decyzje miały zapadać większością głosu. Król nie miał sankcji ustawodawczej. Stał on na czele Straży Praw, w której skład wchodzili prymas, dwóch sekretarzy, pełnoletni następca tronu, marszałek Sejmu oraz pięciu ministrów wyznaczonych przez króla: skarbu, wojska, policji, spraw zagranicznych i pieczęci. Ministrowie odpowiadali przed królem, ale usunąć ich ze stanowiska mógł tylko Sejm. Królewskie decyzje, by stały się obowiązującym prawem, musiały być podpisane przez właściwych ministrów, którzy z kolei odpowiadali przed Sejmem. Co 25 lat miał się zbierać Sejm Konstytucyjny dla dokonania przeglądu konstytucji i wprowadzenia w niej zmian. Utworzono armię narodową, a konstytucja objęła opieką rządu chłopów.   Zaangażowany w prace nad konstytucją Julian Ursyn Niemcewicz wspominał wyjątkowy dzień jej uchwalenia: „Jak mało w dziejach narodów jest dni takich, gdzieby tysiące i tysiące ludzi, stolica, co mówię, naród cały, poddawały się uniesieniom najwyższej radości! Takim był dzień trzeciego maja; każdy widział w nim niknące do ostatka chmury nawałnic, które nami tak długo miotały, i na czystym niebie powstającą zorzę przyszłych pomyślności naszych”. Konstytucja 3 Maja była odbiciem polskiego ducha, który umożliwił polskiemu narodowi przetrwanie 123 lat rozbiorów, a następnie długich lat komunistycznych represji. Pomimo wielu kontrowersji, które do dzisiejszego dnia dzielą historyków i publicystów, 3 maja był świętem państwowym aż do 1940 roku. Do końca wojny światowej oraz w czasach Polski Ludowej obchodzenie Dnia Konstytucji było zabronione, jednakże rocznica ta co roku stawała się pretekstem do masowych manifestacji antykomunistycznych. Jak pokazują badania opinii społecznej, także i obecnie Konstytucja 3 Maja traktowana jest przez Polaków jako jedno z najbardziej przełomowych wydarzeń historycznych w dziejach naszego kraju.   Biuro Rzecznika Prasowego MSZ

Milí priatelia, z dôvodu dní pracovného pokoja bude Poľský inštitút v Bratislave zatvorený v dňoch: 3. 5. (štvrtok), 4. 5. (piatok), a 8. 5. (utorok). Ďakujeme za pochopenie.   Szanowni Państwo, z powodu dni wolnych od pracy Instytut Polski w Bratysławie będzie zamknięty w dniach 3.05. (czwartek), 4.05. (piątek) i 8.05. (wtorek). Dziękujemy za wyrozumiałość.

Tento deň, ktorý oslavujeme 2. mája, ustanovil Sejm Poľskej republiky v roku 2002. Za touto iniciatívou stálo uznanie „stáročnej snahy, práce a príspevku poľských diaspór a Poliakov žijúcich v zahraničí k znovuzískaniu nezávislosti Poľska, ako aj uznanie vernosti a spätosti s poľskosťou a pomoci vlasti v tých najťažších momentoch.“   Poľská vláda uznáva nezastupiteľnú úlohu poľských diaspór, a preto spoluprácu s týmto komunitami možno nájsť aj na zozname jej priorít. Minister zahraničných vecí Jacek Czaputowicz v marcovom vyhlásení v tomto roku zdôraznil v Sejme PR, že „poľské diaspóry sú neobyčajne významným prvkom národnej jednoty. Spomíname si na ne najmä v roku, v ktorom pripadá sté výročie znovuzískania nezávislosti.“   Veríme, že toto jubileum má veľký význam pre všetkých poľských rodákov – bez ohľadu na miesto, kde žijú, a najmä dnes sa v mysliach spájame s Poliakmi v zahraničí a ďakujeme im za všetku snahu, ktorú vyvinuli v prospech dobra krajiny.   Podľa údajov Ministerstva zahraničných vecí Poľska dnes žije v zahraničí okolo 18 – 20 miliónov Poliakov a osôb poľského pôvodu. Veľkú skupinu tvoria osoby, ktoré ostali na východných územiach po presune štátnych hraníc. Iní – súčasní emigranti – tvoria súčasnú poľskú diaspóru v západných krajinách. Najväčšou diaspórou je však tá americká. V roku 2012 iba v USA sa nachádzalo viac ako 9,6 milióna osôb, ktoré deklarovalo poľský pôvod.   Tlačový odbor Ministerstvo zahraničných vecí Poľskej republiky   --- Dzień Polonii i Polaków za Granicą Dzień Polonii i Polaków za Granicą, obchodzony 2 maja, został ustanowiony przez Sejm RP w 2002 roku. Za inicjatywą tą stało uznanie „wielowiekowego dorobku i wkładu Polonii i Polaków za granicą w odzyskanie przez Polskę niepodległości, wierność oraz przywiązanie do polskości, a także pomoc Ojczyźnie w najtrudniejszych momentach.”   Polski rząd, uznając szczególną rolę Polonii, umieszcza współpracę ze środowiskami polonijnymi na liście swoich priorytetów. Minister spraw zagranicznych Jacek Czaputowicz w exposé wygłoszonym w marcu tego roku w Sejmie RP podkreślił, że „Polonia to niezwykle ważny element narodowej wspólnoty. Pamiętamy o niej zwłaszcza w roku, w którym przypada setna rocznica odzyskania niepodległości”.   Wierząc, że jubileusz ten jest ważny dla wszystkich rodaków – niezależnie od miejsca, w którym żyją – szczególnie dziś łączymy się myślą z Polakami za granicą, dziękując im za przeszłe i teraźniejsze starania na rzecz dobra kraju.   Według danych MSZ, poza granicami Polski żyje dziś ok. 18-20 milionów Polaków i osób pochodzenia polskiego. Dużą grupę stanowią osoby, które pozostały na terenach wschodnich po przesunięciu granic państwa. Inni – współcześni emigranci – tworzą współczesną Polonię w krajach Zachodu. Największą diasporą jest Polonia amerykańska. W 2012 roku w samych Stanach Zjednoczonych ponad 9,6 mln osób zadeklarowało polskie pochodzenie.   Biuro Rzecznika Prasowego Ministerstwo Spraw Zagranicznych   --- Pozdravný príhovor ministra Jacka Czaputowicza pri príležitosti Dňa poľských diaspór a Poliakov žijúcich v zahraničí Vážené dámy a páni,   2. máj je výnimočný deň pre všetkých Poliakov bývajúcich a žijúcich v zahraničí. Deň poľských diaspór a Poliakov žijúcich v zahraničí, ktorý dnes oslavujeme, je vyjadrením spomienky a uznania aj pre našich rodákov, ktorí sa neustále snažia zachovať poľskosť a spätosť s vlasťou, ako aj udržiavať a rozširovať našu tradíciu a kultúrne dedičstvo po celom svete.   Chcem Vám všetkým popriať, nech sa Vám darí v osobných a pracovných záležitostiach, ale aj to, aby ste mali ešte veľa síl pri šírení a tvorení dobrého obrazu Poľska vo svete. Práve Vy ste veľvyslancami poľských záležitostí, a Vaša snaha si zaslúži výnimočnú podporu od vládnych inštitúcií.   Chcel by som v tento výnimočný deň poznamenať, že integrácia komunít poľských diaspór je jednou z kľúčových priorít politiky našej vlády. Verím, že 100. výročie znovuzískania nezávislosti, ktoré pripadá na tento rok, je tou správnou príležitosťou, aby sme dosiahli tento cieľ.   Prosím, aby ste ešte raz prijali moje vyjadrenie vďaky za vašu námahu a snahu, akú venujete propagácii poľského dedičstva a odovzdávaní poľskosti mladým pokoleniam.    --- Życzenia ministra Jacka Czaputowicza z okazji Dnia Polonii i Polaków za Granicą   Szanowni Państwo,   2 maja jest dniem szczególnym dla wszystkich Polaków, mieszkających i żyjących poza granicami kraju. Dzień Polonii i Polaków za granicą, który dziś obchodzimy, to wyraz pamięci i uznania dla naszych Rodaków, którzy niezmiennie dbają o zachowanie Polskości i łączności z Ojczyzną, a także podtrzymywanie i upowszechnianie na świecie naszej tradycji i dorobku kulturowego.   Pragnę wszystkim Państwu życzyć wszelkiej osobistej i zawodowej pomyślności, ale także niewyczerpanych sił we wzmacnianiu dobrego wizerunku Polski w świecie. Jesteście Państwo ambasadorami polskich spraw, a Państwa wysiłki zasługują na szczególne wsparcie ze strony instytucji rządowych.   Chciałbym w tym szczególnym dniu zaznaczyć, że integracja środowisk polonijnych jest jednym z kluczowych priorytetów polityki naszego rządu. Wierzę, że przypadająca w tym roku 100. rocznica Odzyskania Niepodległości to wyjątkowa okazja, aby cel ten osiągnąć.    Proszę jeszcze raz przyjąć moje wyrazy wdzięczności za Państwa trud i wysiłek, jaki wkładacie w promowanie polskiego dziedzictwa oraz przekazywanie Polskości młodym pokoleniom.  

  Tento sviatok pripadá na 2. mája, kedy si Poliaci pripomínajú dlhú históriu bielo-červených národných farieb a s hrdosťou vystavujú vlajky zo svojich príbytkov.   Poľské národné farby majú ako jedny z mála na svete heraldický pôvod – pochádzajú z farieb erbu Poľského kráľovstva a erbu Litovského veľkokniežatstva. V poľskej symbolike pochádza biela farba od bieleho Orla, ktorý je štátnym znakom Poľska, a bielej farby Pahoni – rytiera cválajúceho na koni, ktorý je štátnym znakom Litvy. Obidva znaky sa nachádzajú na červených erbových štítoch.   Na vlajke je biela farba umiestnená hore, a červené dole, pretože v poľskej heraldike je dôležitejšia farba znaku než pozadia.   Biela a červená farba boli po prvýkrát uznané za národné farby 3. mája 1792 na prvé výročie prijatia Ústavy 3. mája. Formálne ich uznal až Snem Poľského kráľovstva v roku 1831 počas novembrového povstania ako farby poľského štátu. Po znovuzískaní nezávislosti farebnú kompozíciu poľskej vlajky potvrdil Zákonodarný snem 1. augusta 1919.   Deň Poľskej vlajky sa ako sviatok oslavuje od roku 2004. V tento deň sa organizujú rozličné patriotické akcie, ktoré pripomínajú bielo-červené národné farby. V posledných rokoch sa k vlajkám pridáva aj národná kokarda – bielo-červená rozeta, ktorú nosili povstalci v 19. storočí. Dnes si ju Poliaci pripínajú k oblečeniu počas štátnych sviatkov.   ---   Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej   Święto przypada 2 maja. Tego dnia Polacy wspominają długą historię biało-czerwonych barw narodowych i z dumą eksponują flagi na zewnątrz.   Polskie barwy narodowe jako jedne z nielicznych w świecie mają pochodzenie heraldyczne. Wywodzą się z barw herbu Królestwa Polskiego i herbu Wielkiego Księstwa Litewskiego. W symbolice polskiej flagi biel pochodzi od bieli Orła, będącego godłem Polski, i bieli Pogoni – rycerza galopującego na koniu, który jest godłem Litwy. Oba te godła znajdują się na czerwonych tarczach herbowych.   Na fladze biel znalazła się u góry, a czerwień na dole, ponieważ w polskiej heraldyce ważniejszy jest kolor godła niż tła.   Barwy biała i czerwona zostały po raz pierwszy uznane za narodowe 3 maja 1792 r., w pierwszą rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Formalnie zostały przyjęte jako kolory państwa polskiego przez Sejm Królestwa Polskiego w 1831 r., w czasie powstania listopadowego. Po odzyskaniu niepodległości wygląd polskiej flagi zatwierdził Sejm Ustawodawczy 1 sierpnia 1919 r.   Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej jako święto obchodzony jest od 2004 roku. Tego dnia organizowane są liczne akcje patriotyczne, które przypominają o biało-czerwonych barwach narodowych. W ostatnich latach do łask wróciła też kokarda narodowa – biało-czerwona rozetka, noszona przez powstańców w XIX wieku. Dziś Polacy przypinają ją do ubrania podczas świąt państwowych.  

  Poľsko spolu s Českom, Slovenskom, Maďarskom, Litvou, Lotyšskom, Estónskom, Slovinskom, Cyprom a Maltou vstúpilo 1. mája 2004 do Európskej únie. Išlo o najväčšie rozšírenie Európskej únie v histórii.   Prvý krok spočíval v podpísaní Európskej dohody dňa 16. decembra 1991, ktorou sa založilo pridruženie medzi Poľskom a Európskymi spoločenstvami a ich členskými štátmi. Vláda Poľskej republiky už 8. apríla 1994 v Aténach symbolicky podala formálnu žiadosť o členstvo v Európskej únii. O štyri roky sa začali oficiálne rokovanie o vstupe s EÚ. V referende o vstupe do Európskej únie, ktoré sa uskutočnilo 7. – 8. júna 2003, hlasovalo za vstup do EÚ 77,45 % Poliakov.   Poľsko je najľudnatejšou a najväčšou krajinou, pokiaľ ide o rozlohu, ktorá vstúpila do EÚ po roku 2004. V celej Európskej únii je poľské hospodárstvo vôbec 8. najväčšou silou, pričom patrí k tým, čo sa najrýchlejšie rozvíjajú.   Poľsko je aktívnym a dôležitým členom Európskej únie. Zúčastňuje sa na najdôležitejších diskusiách na fóre Európskej únie, ktoré sa týkajú budúcnosti EÚ či migračnej, klimatickej a hospodárskej politiky. Členstvo Poľska posilňuje jeho pozíciu na medzinárodnej scéne, čo prináša aj mnoho hospodárskych, politických a spoločenských výhod.   Vo svete, ktorý sa rýchlo mení, a v situácii, keď Európsku úniu opúšťa Veľká Británia, sa Poľsko snaží podnietiť širokú diskusiu o reforme EÚ. „Silná únia je únia, ktorá sa teší podpore členských štátov a národov. Fungujúca únia je únia s demokratickým mandátom na využitie zdrojov, ktoré vytvorili občania členských štátov s cieľom realizovať demokraticky určené ciele,“ povedal minister zahraničných vecí Jacek Czaputowicz vo svojom príhovore v Sejme PR dňa 21. marca 2018.   Tlačový odbor Ministerstvo zahraničných vecí Poľskej republiky   ---   Czternaście lat członkostwa Polski w UE   Polska, razem z Czechami, Słowacją, Węgrami, Litwą, Łotwą, Estonią, Słowenią, Cyprem i Maltą, wstąpiła do Unii Europejskiej 1 maja 2004 roku. Było to największe rozszerzenie UE w historii.   Pierwszym krokiem było podpisanie 16 grudnia 1991 roku Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie pomiędzy Polską a Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi. Symbolicznym momentem było złożenie 8 kwietnia 1994 roku w Atenach przez Rząd Rzeczypospolitej Polskiej formalnego wniosku o członkostwo w Unii Europejskiej. Cztery lata później rozpoczęły się właściwe negocjacje akcesyjne z UE.  W referendum akcesyjnym, które odbyło się 7-8 czerwca 2003 roku, 77,45 procent Polaków opowiedziało się za członkostwem w UE.   Polska jest najludniejszym i największym powierzchniowo krajem, który przystąpił do UE po 2004 roku. W całej Unii polska gospodarka jest 8. największą gospodarką, będąc jednocześnie jedną z najszybciej rozwijających się.   Polska jest aktywnym i ważnym członkiem Unii Europejskiej, uczestnicząc w najważniejszych debatach toczących się na forum Unii Europejskiej nt. przyszłości UE, polityki migracyjnej, klimatycznej i gospodarczej. Członkostwo Polski umacnia pozycję Rzeczypospolitej na arenie międzynarodowej przynosząc wiele korzyści gospodarczych, politycznych i społecznych.   W szybko zmieniającym się świecie, w sytuacji związanej m.in. z opuszczaniem UE przez Wielką Brytanię, Polska zabiega o podjęcie szerokiej debaty na temat reformy Unii Europejskiej. – Unia silna to Unia ciesząca się poparciem wchodzących w jej skład państw i narodów. Unia sprawna to taka, która ma mandat demokratyczny do wykorzystania zasobów wytwarzanych przez obywateli państw członkowskich w celu realizacji demokratycznie określonych celów – mówił minister spraw zagranicznych Jacek Czaputowicz w swoim exposé wygłoszonym przed Sejmem RP 21 marca 2018 roku.   Biuro Rzecznika Prasowego Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Jagelovská univerzita v Krakove je najstaršia univerzita v Poľsku, a zároveň jedna z najstarších v Európe. Za viac ako 650 rokov svojej pôsobnosti prešlo jej bránami mnoho výnimočných absolventov vrátane o. i. pápeža Jána Pavla II., astronóma Mikuláša Kopernika a poetky Wisławy Szymborskej, laureátky Nobelovej ceny za literatúru.   Univerzita má vo svojej bohatej didaktickej ponuke viac ako 30 cudzojazyčných programov a 80 programov v poľštine. Na Jagelovskej univerzite študuje viac ako 40 tisíc študentov.   Jagelovská univerzita má predovšetkým vedecké a výskumné zameranie. Podľa medzinárodných databáz Web of Science a Elsevier Scopus je to vysokoškolská inštitúcia, ktorá publikuje vôbec najviac vedeckých prác v Poľsku. Najvyššiu kvalitu výskumu potvrdzuje aj skutočnosť, že univerzita sa ako jediná poľská a východoeurópska vysoká škola umiestňuje v rebríčku Europe’s Most Innovative Universities – Reuter’s Top 100.   Pozývame vás do Krakova – turistickej perly Európy a kultúrneho hlavného mesta Poľska, mesta galérií, múzeí, divadiel a festivalov. Práve tu študuje 180 tisíc mladých ľudí z rozličných svetových krajín, pričom každý štvrtý z nich študuje na Jagelovskej univerzite.   Pozývame vás na štúdium na Jagelovskej univerzite v Krakove – vysokej škole 21. storočia!   Kontakt na Jagelovskú univerzitu: Táto e-mailová adresa je chránená pred spamovacími robotmi. Na jej zobrazenie potrebujete mať nainštalovaný JavaScript. document.getElementById('cloakedb4b443eb01816b1d29992105395282').innerHTML = ''; var prefix = 'ma' + 'il' + 'to'; var path = 'hr' + 'ef' + '='; var addyedb4b443eb01816b1d29992105395282 = 'welcome' + '@'; addyedb4b443eb01816b1d29992105395282 = addyedb4b443eb01816b1d29992105395282 + 'uj' + '.' + 'edu' + '.' + 'pl'; var addy_textedb4b443eb01816b1d29992105395282 = 'welcome' + '@' + 'uj' + '.' + 'edu' + '.' + 'pl';document.getElementById('cloakedb4b443eb01816b1d29992105395282').innerHTML += ''+addy_textedb4b443eb01816b1d29992105395282+'';   Celú ponuku štúdia v cudzích jazykoch nájdete na: www.welcome.uj.edu.pl   ---   Uniwersytet Jagielloński w Krakowie to najstarszy uniwersytet w Polsce, jednocześnie jeden z najstarszych w Europie. Przez ponad 650 lat swojej działalności wykształcił wielu wybitnych absolwentów, wśród nich m.in papież Jan Paweł II, astronom Mikołaj Kopernik i poetka Wisława Szymborska – laureatka literackiej nagrody Nobla.   Uczelnia w swojej bogatej ofercie dydaktycznej ma ponad 30 kierunków w językach obcych oraz 80 w języku polskim. Na naszym Uniwersytecie uczy się ponad 40 tys. studentów.   Uniwersytet Jagielloński to przede wszystkim jednostka naukowa i badawcza. Według międzynarodowych baz Web of Science oraz Elsevier Scopus jest uczelnią publikującą najwięcej prac naukowych w Polsce. Najwyższą jakość badań potwierdza również obecność Uniwersytetu jako jedynej polskiej oraz wschodnioeuropejskiej uczelni w rankingu Europe’s Most Innovative Universities – Reuter’s Top 100.   Zapraszamy do Krakowa – turystycznej perły Europy i kulturalnej stolicy Polski, miasta galerii, muzeów, teatrów i festiwali. To tutaj uczy się 180 tys. młodych ludzi z różnych stron świata, a co czwarty z nich studiuje na naszym Uniwersytecie.   Zapraszamy na studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie – uczelni na miarę XXI wieku!   Skontaktuj się z nami!   Táto e-mailová adresa je chránená pred spamovacími robotmi. Na jej zobrazenie potrebujete mať nainštalovaný JavaScript. document.getElementById('cloak41a3ef959cc041a7fc01fb0102e7ccb1').innerHTML = ''; var prefix = 'ma' + 'il' + 'to'; var path = 'hr' + 'ef' + '='; var addy41a3ef959cc041a7fc01fb0102e7ccb1 = 'welcome' + '@'; addy41a3ef959cc041a7fc01fb0102e7ccb1 = addy41a3ef959cc041a7fc01fb0102e7ccb1 + 'uj' + '.' + 'edu' + '.' + 'pl'; var addy_text41a3ef959cc041a7fc01fb0102e7ccb1 = 'welcome' + '@' + 'uj' + '.' + 'edu' + '.' + 'pl';document.getElementById('cloak41a3ef959cc041a7fc01fb0102e7ccb1').innerHTML += ''+addy_text41a3ef959cc041a7fc01fb0102e7ccb1+''; Pełna oferta studiów w językach obcych: www.welcome.uj.edu.pl    

FaLang translation system by Faboba